Ik zet mij daar neer, zo een beetje helemaal achterin het cafeetje, en wanneer er een lid van het personeel langskomt, bestel ik alvast een koffie. Ondertussen ben ik vlijtig een stapeltje nieuw aangekochte cd’s aan het openprullen, en geloof mij, die plastiekskes van tegenwoordig zijn niet mals.
Juist wanneer ik ongeduldig in mijn broekzak naar een sleutel op zoek ga, komt er iemand die ik niet ken aan mijn tafeltje staan.
‘Goeiendag’, zeg ik, terwijl ik met de sleutel de verpakking van de cd lospeuter.
‘I think not’, zegt de iemand die ik niet ken. ‘Your pathetic little key is no match for my potato knife’, en hij haalt daarbij een glimmend aardappelmesje uit de binnenzak van zijn zwarte leren jekker.
‘You have dirt on your shoe’, zeg ik een beetje afkeurend, en nog terecht ook.
De rare vreemdeling vindt dat duidelijk niet leuk.
‘I find your lack of faith disturbing’, en hij graait de cd uit mijn pollen, en gaat er wild op tekeer met zijn aardappelmesje.
Ik drink mijn koffie uit, en wanneer mijn cd’s allemaal geschild zijn, sta ik recht, ik bedank ik de Schiller, die voorstelt om mijn koffie te betalen, en dan ga ik naar huis, waar het bier koud is en de soep warm.
Alweer een fijne dag.
